Srodowisko

W ostatnich dziesięcioleciach ludzkość zrezygnowała z dziewiętnastowiecznej zasady „ujarzmiania przyrody" na rzecz poznania przyrody jako podstawy bytu człowieka. Rodzi to potrzebę optymalizacji działalności społeczeństwa w zakresie wykorzystania i przekształcania przyrody. Pierwsze prace z tej dziedziny były publikowane przez przedstawicieli nauk geograficznych. Tworzy się jednak nowa dyscyplina naukowa, którą zaczęto różnie nazywać i określać. W Polsce uczeni (Walery Goetel) zaproponowali nazwę „sozologia" (z jej działami: „so-zotechnika" i „sozoekonomika"). W Austrii proponowano termin „sozonomia" i „synekologia". W CSRS proponowano termin „chorologia". Antropolodzy określając te dziedzinę używają takich wyrazów, jak „antroposfera", „socjosfera" czy „noosfera". Używa się też takich terminów, jak „ekumena" (otoczenie), „sozoekologia" i innych. Wszystkie te próby są wyrazem dążeń do ujęcia w jedną całość dynamicznego systemu: przyroda-społeczeństwo, do stworzenia dyscypliny, która byłaby ogólną teorią środowiska bytu człowieka. Najważniejszą cechą tak pojmowanej dyscypliny naukowej jest jej meta dycyplinarny i systemowy charakter badań. Podmiotem formującej się dyscypliny naukowej staje się środowisko człowieka pojmowane jako ekosystem globalny.
kryptozoologia zjawiska paranormalne zjawiska paranormalne