Polityka srodowiskowa

W polityce środowiskowej zagadnienia użytkowania ziemi zajmują poczesne miejsce. Dla przykładu można m.in. podać, że czwarty raport prezydenta USA o stanie środowiska w ponad 23% poświęcony jest użytkowaniu ziemi i obszarom poddanym konserwatorskiej ochronie przyrody. Rozwój cywilizacji ludzkiej poucza, że niewłaściwe użytkowanie ziemi prowadzi do recesji ekosystemów (jak to miało miejsce np. w Azji Mniejszej, na Saharze) lub trwałego wyłączania znacznych obszarów z użytkowania (np. nieużytki w Hiszpani zajmują obszar około 8 min ha, w Jugosławii ponad l min ha, w Afryce obszar Gór Atlasu itp.). J. Dorst podaje, że uczeni za przyczynę upadku Nowego Państwa Majów uważają złe użytkowanie ziemi. Polska ma obszar 312,7 tyś. km2 o określonych i zróżnicowanych przestrzennie walorach (krajobrazach) i zasobach przyrodniczych. Od tego, jak wykorzysta się te zasoby, walory i predyspozycje przyrodnicze, zależy przede wszystkim oddziaływanie tych naturalnych systemów ekologicznych na człowieka a zatem jakość warunków życia i dobrobytu ludności. Z faktu trwałego ubywania areału użytków rolnych wynika konieczność intensyfikacji produkcji roślinnej oraz intensyfikacji badań w zakresie rozwoju akwakultury i mareokultury na Bałtyku (hodowla ryb oraz gospodarcze wykorzystanie .wód i dna morskiego).
https://pl.takemore.net/dr_martens