Erozja w Polsce

W Polsce gleby podlegają erozji wodnej i wietrznej. W związku z tyra szacuje się, że aktualnie około 3,8 tyś. km2 gruntów rolniczych wymaga zalesienia, a na znacznych obszarach, głównie zaś na wzniesieniach oraz na glebach o podłożu lessowym i kredowym, muszą być przedsięwzięte odpowiednie zabiegi agrotechniczne, aby produkcyjność gleb była zachowana. Dużą rolę w zapobieganiu erozji odgrywają zadrzewienia i zakrzewienia śródpolne, które mogą to negatywne zjawisko w dużym stopniu zażegnać. Z punktu widzenia efektów gospodarczych, przy współczesnym rozwoju sił wytwórczych, konieczne jest stosowanie w rolnictwie nawozów sztucznych i chemicznych środków ochrony roślin. W Polsce w 1972 roku stosowano przeciętnie 149 kg nawozów z grupy NPK (azot, fosfor, potas) na l ha, podczas gdy np. w Belgii i Holandii -- około 350 kg na ha, a więc przeszło dwukrotnie więcej. W 1977 roku w Polsce użyto 189 kg nawozów sztucznych, a w Belgii i Holandii po 299 kg na l ha. W ostatnim okresie najszybciej wzrosło zużycie nawozów w Japonii, o-sięgając w 1977 roku 304 kg na l ha.