Zanieczyszczenie Baltyku

Największe zanieczyszczenia ze źródeł gospodarki komunalnej występują w wodach Bałtyku w okolicach Sundu i Małego Bełtu, w okolicach Kopenhagi i wielu innych miast Danii. W latach 1930/1831 w Zatoce Botnickiej zatopiono arsen, a w 1962 roku beczki zawierające odpady rtęci i związki chromu. Przy brzegach Bornholmu Niemcy zatopili znaczne ilości materiałów wybuchowych. Zanieczyszczenia wód Bałtyku olejami i ropą naftową mają — jak dotychczas — zasięg lokalny i ograniczają się do portów, red portowych i szlaków żeglownych. Budowane i istniejące nad Bałtykiem (Dania, Szwecja, Polska) rafinerie stanowią zagrożenie w zakresie stałego gromadzenia się zanieczyszczeń. Obecnie zwraca się uwagę na niebezpieczeństwo możliwości katastrof tankowców na wodach Bałtyku. Dotychczasowe zrzuty wód podgrzanych do Bałtyku nie stanowiły i nie stanowią większego zagrożenia. Jednak kraje nadbałtyckie planują budowę i lokalizację nad Bałtykiem elektrowni atomowych (np. Szwecja planuje budowę co najmniej 10 takich elektrowni w ciągu najbliższych 25 lat). Jedna elektrownia daje zrzut wody około 150 m3/sek. Mogą one wiec stworzyć istotne zagrożenie obniżenia zawartości tlenu w wodach Bałtyku.
click