IBL

Instytut Badawczy Leśnictwa proponuje następujący schemat zagospodarowania zlewni: W dolinie rzeki lokalizować użytki zielone, nieco wyżej położone tereny przeznaczać na grunty orne a strefę wododziałową zalesić. Obecnie średni wieloletni odpływ w okresie wegetacyjnym wynosi pomad 5"/o (tj. około 17,6 mld m3). Przy tej samej lesistości, ale przy poprawie lokalizacji obszarów leśnych, wegetacyjny odpływ wody przekroczyłby 61 nim (tj. około 19,1 mld m3), przy wzroście lesistości do 29% analogicznie ponad 62 mm (tj. około 19,4 mld m3) i przy lesistości 31% ponad 83 mm (tj. około 19,7 mld m3). Czyli osiągając 31% lesistości retencja użyteczna lasów wzrosłaby o około 2,1 mld m3 (17,6— 19,7%). Jeżeli zestawimy tę wielkość z pojemnością około 140 większych zbiorników wodnych (1977 r.), które magazynują łącznie około 2,8 mld m3, to stosunkowo łatwo osiągane przemiany w gospodarce leśnej w sposób o wiele skuteczniejszy dla procesów przyrodniczych dostarczyłyby tylko w okresie wegetacyjnym około 70% wody zawartej we wszystkich zbiornikach retencyjnych. Retencja użyteczna lasów wzrosłaby znacznie, gdyby wszystkie drzewostany leśne zostały przebudowane na wielopiętrowe, wielogatunkowe i różnowiekowe zespoły leśne, oraz gdyby łasy ochronne osiągnęły swoje optimum, a także gdyby potoki górskie były zabudowane biologiczne i gdyby ewentualne niedobory leśne zostały optymalnie uzupełnione zadrzewieniami.